TSHWANE-HALLUSINASIES KOM TSHWANE-INWONERS DUUR TE STAAN

      (My brief in Donderdag se Beeld)                                                    

Leë retoriek verkry 'n nuwe betekenis met die Tshwane-burgemeester se amateuragtige skadebeheerpogings oor die gekanselleerde TribeOne Dinokeng-musiekfees. Volgens hom is geen geld vermors nie. Die R40 miljoen is bloot belê.

Nie net is die vermorsing van miljoene rande (die inwoners se belastinggeld) verraad teenoor belastingbetalers en arm gemeenskappe wat dringend infrastruktuurontwikkeling wil sien nie, maar die burgemeester se sotlike opmerkings is boonop 'n belediging vir die inwoners se intelligensie.

Die DA het herhaaldelik gewaarsku oor die tekortkominge van die beplande fees, moontlike vrugtelose uitgawes en die akute behoefte aan dienslewering. Die ANC geleide Tshwane metroraad se hallusinasies oor lugkasteelprojekte kom die stad baie duur te staan terwyl diensleweringbeloftes in die niet verdwyn.

SKEW TAKE ON FREEDOM

(My letter in yesterday's Pretoria News)

The Tshwane  mayor's condoning of cadre deployment( Pretoria News, 6 September) is telling of the ruling party's skewed take of a democracy with a clear division between party and state.

The Mayor's arrogance is confirmed when he blatantly states that " Cadre deployment means the extending the influence of the values of the ANC and its allies at various spheres of state power." According to this statement the (ruling) party and state is one entity. What a sorry state of affairs indeed.

The mayor defends this by referring to the revolution that must not be jeopardised . What revolution Mr Mayor?  This misplaced idea of a revolution will take the country nowhere.

As long as cadre deployment,with the aim of advancing the ruling party's ideologies and enriching a selected few is in place, professional service delivery will remain a myth.

LETTERKUNDIGE GEBEURTENIS

 My indrukke van Harry Kalmer se "' n Duisend stories oor Johannesburg."

Dít moet uit die staanspoor oor Harry Kalmer se ''n Duisend stories oor Johannesburg' gesê word: enersyds is dit 'n 'page turner' - 'n boeiende en onweerstaanbare teks. Viriele Afrikaans, maklik leesbaar.
Andersyds het die boek ongelooflike letterkundige diepgang.
Stilisties kan die boek onder die ensemble genre bespreek word. Die aaneen gehegde brokkies stories kon, min of meer, in enige volgorde gerangskik gewees het.
Uiteenlopende verhale wat met interessante spel 'n aangrypende sintese vorm. Dis die verhaal van 'n stad en sy mense. Vraag is, is Zweig van Niekerk, die man wat dit gedurf het om oor die kleurgrens lief te hê toe sulke liefde strafbaar was, of is Johannesburg as stad die hoofkarakter? Moeilik om te sê. Watter rol ruimtelikheid oftewel milieu in 'n storie speel, kom hier op uitsonderlike wyse aan die bod. Die verlede en hede, verskillende mense ( en sjoe, daar is interessante karakters), asook verskillende plekke in Johannesburg, soms ander wêreldstede ook, wissel mekaar arbitrêr af.
Die sleutelsin van die boek, soos ek dit sien, is op p 37 :"Mag die stad waarheen jy terugkeer, mooier wees as die stad waarvan jy droom," het Kaleb is sy sagte, aksentlose Frans gesê.
'n Boek oor hoop, drome, verlies, swaarkry en geweld. Maar veral is dit 'n boek oor die veganklikheid van hierdie ding wat ons lewe noem.
''n Duisend stories oor Johannesburg' is 'n letterkundige gebeurtenis. Die beste wat ek in jare gelees het.

TIRZA - 'n persoonlike distopie

TIRZA - Arnon Grunberg ( Uit Nederlands vertaal deur Lina Spies)


Dat dit 'n belangrike Nederlandse boek is, is duidelik - dit is in 2010 in 'n rolprent verwerk om 'n groter gehoor te bereik. Dit is in Nederland met die De Gouden Uil-letterkundeprys en die Libris-letterkundeprys bekroon.
Danksy die bekroonde Suid-Afrikaanse digter, Lina Spies, is dit nou ook toeganklik vir 'n Afrikaaanse leserspubliek gemaak.

In breë trekke vertel dit die verhaal van Jörgen Hofmeester wat in 'n spogbuurt van Amsterdam woon met 'n uitsig oor Vondelpark.
Die leser maak met hom kennis terwyl hy sy geliefde dogter, Tirza, se vriende onthaal na haar eindeksamen. Met moeite sorg hy dat die kos reg is en dat alles in die algemeen vlot verloop.
Die leser verken saam met hom deur middel van herinneringe die ontsporing van sy lewe op professionele vlak, sy ongelukkige huwelik, en hoe Tirza deur dit alles die ligpunt van sy lewe was en is. Die onthaal vind plaas op die vooraand van Tirza se vertrek na Afrika met haar vriend wie Jörgen nog nie ontmoet het nie.Wanneer hy haar vriend tydens die onthaal ontmoet steier nog 'n skans tussen Jörgen en die samelewing, en word sy klassistiese en rassevooroordele skaamteloos blootgelê. Tirza se vertrek na Afrika het gevolge waarop nog Jörgen of die leser voorberei is. Die afloop van die verhaal staan in die teken van die makabere . Ook aktiveer dit die ontbloting van die Westerse siel wat bewys hoe 'n dun vernis lagie daardie ding is waarna ons as 'beskawing' verwys. Die verhaal van Tirza, oftewel die gesin Hofmeester, en spesifiek Jörgen, is niks anders as 'n persoonlike distopie nie.

Die boek beslaan 'n hele 506 bladsye. Ek moet eerlik wees, dit het nogal vasbyt gekos om die boek klaar te lees. Die geladenheid van die vertelling is langsaam, amper lomp. Ek is nie heeltemal daarvan oortuig dat  komposisie en stilering  altyd ewe suksesvol is nie. Uiteindelik is die afloop van die verhaal skokkend en die verhaal onvergeetliks - iets wat nog lank na die lees van die boek verreken sal word met allerlei eksistensiële vrae. Aanbeveel vir liefhebbers van ernstige letterkunde.

(My speech during the snap debate in the Tshwane Council meeting on 31 July regarding the Middle East crisis)

(My toespraak oor die Israel-Palestynse krisis wat ek tydens die Tshwane raadsvergadering van 31 Julie gehou het.)


GIVE PEACE A CHANCE

Words fail us when we confront the events taking place in the Middle East and the way these events have unfolded over the past months, indeed over many years.

We watch in horror how people die in this violent conflict between Israel and Palestine.

Allow me to borrow words from one of South Africa’s most acclaimed play wrights, Athol Fugard:

“There are people staying there.”

On both sides you will find fathers and mothes;

Brothers and sisters;

Small children and newborns whose only experience of the world and life is one of conflict and bloodshed.

It breaks my heart when young children’s lives are ended in a conflict they don’t even understand.

It is for them, the innocent casualties of war, that I  have this message:

"No person deserves to be caught in the line of fire,

every person deserves a world where he or she can pursue their dreams without the fear of bullets, rockets and missiles."

 They deserve all the peace the world can offer them.

To be clear – the Israeli-Palestine conflict situation is a tragedy. As Shakespeare said so vividly, “Blood will have blood”.

Taking sides is a fruitless exercise. Let us refrain from using this tragedy for cheap political point scoring in local politics. Also to be avoided is a dogmatic approach on the issue.

These are my specific thoughts on this very complex issue:

• The DA is on record of favouring a negotiated two state- solution for Israel-Palestine;
• Without mutual recognition of sovereignty, no Middle East peace can become reality;
• The levels of violence – on both sides - must be drastically reduced to end the violence all together.
• Negotiations, based on unselfish statesmanship must guide the search for solutions for this conflict.
• Extremism on both sides will only fuel the conflict further.


The one lesson I learnt in life is that if I don’t get the desired results I must reassess the way I do things.

I hope and pray the leaders on both sides of this tragic conflict will find it in their hearts to genuinely pursue innovative ways to end the violence. Both sides have to move from entrenched positions to re-imagine their futures. I trust that they will give peace a chance in pursuing their destinies without doing so at the cost of one another.

'N TYDIGE RAAISKOOT OOR DIE TOEKOMS

(My opinie oor Frans Cronje se boek - A TIME TRAVELLER'S GUIDE TO OUR NEXT TEN YEARS)

Suid-Afrika is 'n baie ongewone samelewing -  baie vry en baie ongelyk. Dít is die leitmotif van Dr Frans Cronje se boek ' A time traveller's guide to our next ten years'.
Met die kartering van vier scenario's vir die volgende tien jaar, vra Cronje twee pertinenente vrae: is Suid-Afrikaners tevrede oor hoe die land regeer word en indien nie, beskik hulle oor die vermoë om 'n regeringsverandering te weeg te bring.
Die sentrale probleem is ons sukkelende ekonomie. Die regering se vermoë om die armste van die armes te voed met toelaes sal binnekort onmoontlik wees tensy daar 'n drastiese ekonomiese ommeswaai kom. Vraag is, gaan die regering die regte ding doen om ekonomiese groei te stimuleer? Sal hierdie radikale ekonomiese hervorming politieke vryheid negatief beinvloed? Of erger nog, sal die regering tot die katestrofiese ergste gaan om ondanks wat ookal aan bewind te bly?
Cronje se beskrywing van die huidige stand van sake is boeiend sonder om met tegnikaliteite en akademiese jargon te verveel. Trouens, die boek prikkel by die gewone leser 'n belangstelling in die wisselwerking tussen die ekonomie en politiek.
Enige toekomstige voorspelling is uiteraard 'n raaiskoot. Cronje se raaiskoot word ondersteun met inligting en data wat genoeg is om 'n mens slapelose nagte te besorg. Die boek doen vier scenario's aan die hand oor waar ons binne die volgende tien jaar kan wees. Dit is 'n geval van radikale verandering om weer die hoop vir 'n beter toekoms terug te gryp of 'n bloeddorstige revolusie. Baie nuttig is die padtekens en afmerklyste vir die moontlike scenario's wat die leser kan gebruik om te bepaal waarheen die land oppad is.
Hierdie boeiende en maklik leesbare boek behoort vepligte leesstof vir almal te wees wat wonder oor die land se toekoms.

VERWYT BEWYS LEIERSKAP IS GEBREKKIG

(My brief in gister se Beeld)

VERWYT BEWYS LEIERSKAP IS GEBREKKIG

Die ANC is met reg bekommerd oor kwynende steun in die swart middelklas (Beeld, 9 Junie) wat hoofsaaklik in metropolitaanse gebiede gevestig is. As 'n mens na stemtendense in Gauteng kyk, kan die ANC reeds in 2016 beheer oor Pretoria en Johannesburg verloor.

Dit blyk egter of gesonde selfondersoek by die ANC nie sal plaasvind nie. Die sentiment is eerder dat die swart middelklas juis hulle 'welvarende' situasie aan die die ANC te danke het. Die ANC voer aan dat hierdie middelklas ontstaan het as gevolg van die party se progressiewe beleid.

Die opkoms van die swart middelklas word dikwels uit verband geruk. Slegs sowat 5% tot 7% van swart mense maak deel uit van hierdie klas teenoor 70% wit mense.

Die vraag is in watter mate  die ANC  se  'progressiewe' beleid hiertoe bygedra het. Wat duidelik is, is dat die ANC misluk het om 'n betekenisvolle swart middelklas tot stand te bring.

Die handjievol swart mense wat deel vorm van die middelklas,  beskik waarskynlik oor genoeg kennis en insig om die ANC juis te sien as die struikelblok van daadwerklike ekonomiese groei. Hierdie mense verwag, soos alle ander Suid-Afrikaners, goeie en betroubare dienslewering waarvoor met belastinggeld betaal word.

Die ANC se selfondersoek moet eerder oor kwessies soos ekonomiese groei en dienslewering gaan. Die feit dat die swart middelklas verwyt word vir dalende steun wys duidelik dat politieke leierskap binne die ANC  feitlik nie bestaan nie.